Να σφυρίξουμε λήξη δηλαδή;

Να σφυρίξουμε λήξη δηλαδή; Είμαστε έτοιμοι;

Να μαι κι εγωωωωωωωω! Ας μη γελιόμαστε. Δεν είναι 37 Αυγούστου. Θα θέλαμε πολύ, δε λέω… αλλά δεν είναι. Ειδικά εγώ, που έκανα φέτος δύο μπάνια ζώντας δίπλα στη θάλασσα.

Με αυτό τον πρόλογο, εγώ στη θέση σου θα είχα κλείσει ήδη το mail και θα με είχα σιχτιρίσει λίγο. Αλλά επειδή είναι Τρίτη, κι ήδη βαριέσαι να μετράς αντίστροφα για το Σαββατοκύριακο, μ’ αγαπάς και σου έλειψε λίγο και το newsletter μου – bare with me here.

Αναρωτιέμαι, είναι δύσκολο κάποια πράγματα να τελειώνουν;

Και ναι, και όχι.

Αν τελειώνει η καλοκαιρινή σεζόν για κάποιους που έχουν λιώσει τα χεράκια και τα ποδαράκια τους στον τουρισμό, νομίζω αυτά είναι υπέροχα νέα.

Αν δεν πρόλαβες ή δεν κατάφερες να πας διακοπές, “σώπασε Κυρα Δέσποινα”, έρχεται η 28η, ένα τριημεράκι θα το χτυπήσεις, ας είναι και στη Σαλαμίνα! Να παsh, είναι εφικτό, άσχημα είναι στη Σαλαμίνα;!

Αν είσαι δασκάλα, και είστε πολλοί οι εκπαιδευτικοί, οι αγαπημένοι μου εδώ μέσα, τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς και καλή σεζόν!

Αν είσαι γονιός, κι εσείς επίσης είστε πολλοί εδώ μέσα, σας βλέπω που ανοίγετε ΣΑΜΠΑΝΙΕΣ, αυτές τις φτηνές που γράφουν απ’ έξω σκέτο ΣαΜΠάνια, και όχι Shαμpagnia, και περιμένετε πως και πως, άλλοι τη Δευτέρα, άλλοι την Πέμπτη.

Για όσους γυρίσατε στο γραφείο, στην εργασία σας, στη δουλειά σας τέλος πάντων, συμπόνια, αγάπη και προδέρμ. Για όσους πάτε τώρα διακοπές – δε μας παρατάτε λέω γω παλιο-εισοδηματίες!

Θέλεις να το κάνω λίγο πιο παιχνιδιάρικο με emojis ή θες να μείνει αυστηρά μόνο με bold;

Μερικές φορές το να σφυρίξεις λήξη είναι δύσκολο. Μερικά πράγματα δεν θέλεις να τελειώσουν. Είναι φορές όμως που βιάζεσαι να ξεμπερδεύεις γιατί ανυπομονείς για το καινούριο που έρχεται. Το πιο δύσκολο είναι αυτό το ρημάδι το ενδιάμεσο στάδιο.

Αυτό το στάδιο που κλαίμε το νεκρό και δεν πεθαίνει; Που είμαστε με το ένα πόδι εδώ, με το άλλο πόδι εκεί και δεν είμαστε πουθενά ουσιαστικά; Αυτό που δε μας χωράει ο τόπος; Που δε θέλουμε ούτε το παλιό ούτε το καινούριο; Που δεν ξέρουμε τι θέλουμε;

Ε, αυτός είναι ο Σεπτέμβριος! Αυτό το μιεχ ενδιάμεσο στάδιο.

Ο Σεπτέμβριος λοιπόν περιλαμβάνει προγραμματισμούς, άπειρες πληρωμές – όλες δυσάρεστες, κανονισιές για μαθήματα, σχολεία, εξωσχολικά, σεμινάρια, εκπαιδεύσεις, meeting, budgeting χωρίς όμως να είσαι ακόμα εκεί και χωρίς να έχεις καλά καλά ξεβγάλει το αλάτι από την τελευταία βουτιά! Να φτύσεις το τελευταίο κουκούτσι από το καρπούζι βρε αδερφέ, ενώ έχει ακόμα καρπούζια στην αγορά, αλλά δεν θα ξαναπάρεις, γιατί ξέρεις ότι πλέον είναι μάπα.

Κι εγώ σε ένα απέραντο μιεχ είμαι.

Μετακόμιση για 3η φορά μέσα σε ένα χρόνο. Στάδιο προσαρμογής – χάλια. Στρατηγική επικοινωνίας – Δεν έχω κάνει. Budgeting – δεν έχω κάνει. Οργάνωση παραγωγής – δεν έχω κάνει. Στοκ – μάντεψε! Δεν έχω κάνει τίποτα γενικά. Αυτό το ενδιάμεσο που λέγαμε;

Τι ξεκινάει; Αν στρωθώ σιγά σιγά, πολλά! Γούρια (we wish you a merry christmas στο μυαλό μου σε λούπα) – από τώρα, ναι – γιατί πέρσι δεν σας προλάβαινα και πολλοί δεν πήρατε γιατί εξαντλήθηκαν. Εξώφυλλα ημερολογίων, μπας και τα βγάλω μέσα Οκτώβρη φέτος, για σας που τα θέλετε από νωρίς! Σκουλαρίκια… μην κοροϊδεύετε επειδή το λέω τέσσερα χρόνια τώρα! Νομίζω το βρήκα το θέμα μου. Και κάτι φαναράκια χάρτινα για ρεσώ θέλω να βγάλω, μάλλον θα τα καταφέρω.

Τι τελειώνει; Τα χωριουδάκια τα θαλασσινά. Είπα να μείνουν μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου, ίσα ίσα να κάνουμε τα τελευταία μπάνια και μετά θα τα αφαιρέσω από το e-shop. Αυτό το ενδιάμεσο στάδιο που λέγαμε.

Τα αποχαιρετώ με βαριά καρδιά και ξέρω ότι θα σας λείψουν. Όσοι τα ονειρεύεστε και τα έχετε αφήσει για μιαν άλλη στιγμή… ε, αυτή είναι η στιγμή, μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου. Βάλτε μου στα σχόλια της παραγγελίας σας ό,τι θέλετε για να σας τα κάνω custom: ονόματα, ημερομηνίες, διευθύνσεις, μικρά – πολύ μικρά – μηνύματα… (όχι χρωματικούς συνδυασμούς, δεν θα με πεθάνετε εσείς!) Θα σας τα φτιάξω με τη νοσταλγία του πιο ζεστού καλοκαιριού

και πάρτε και μια έκπτωση 10% για το ξαφνικό του πράγματος με το κουπόνι SEPTEMBER10!

Τα ενδιάμεσα στάδια κάποτε τελειώνουν. Πάντα φεύγει το παλιό και το γνώριμο και πάντα έρχεται κάτι καινούριο. Μείνε σε αυτό που έρχεται, με την προσδοκία και την ανυπομονησία του δώρου την ώρα που ξετυλίγεις το περιτύλιγμα.

Τα πιο ωραία δώρα δεν τα λάβαμε ακόμη!

Σοφία