Ένα τεράστιο ευχαριστώ και μια μεγάλη συγνώμη!

Καταφέρατε και τινάξατε τη μπάνκα στον αέρα, ε;
Όχι, πείτε το και με καμάρι! Μπράβο σας, το παραδέχομαι – φέτος πριν το Πάσχα, κάνατε την επιχείρησή μου να μοιάζει με το χρηματιστήριο την καλή του μέρα. Σπάσατε τα κοντέρ, τα ρεκόρ, τους υπολογισμούς, τον προϋπολογισμό… και λίγο και τον ύπνο μου, αλλά με την καλή έννοια!

Ειλικρινά όμως, σας ευχαριστώ. Το ότι οι λαμπάδες μου βρέθηκαν στα χεράκια των αγαπημένων σας βαφτιστηριών, με γέμισε χαρά, συγκίνηση και μια γερή δόση ευγνωμοσύνης. Έβλεπα τα μηνύματά σας και ένιωθα πόσο τις αγαπήσατε – τις διαλέξατε με προσοχή λες και επιλέγατε νυφικό, και όταν τις παραλάβατε, έλαμπε το inbox μου από ενθουσιασμό. Άρα, κάναμε και οι δυο καλή δουλειά. Εσείς με την επιλογή, εγώ με το… πινέλο.

ΑΛΛΑ. (Και πάντα υπάρχει ένα αλλά…)
Ε μεταξύ μας τώρα… άργησα. Σε κάποιες περιπτώσεις, πολύ. Κάποιοι από εσάς θα δείτε τη λαμπάδα σας το Μεγάλο Σάββατο, λίγο πριν την ανάψετε. Η Μεγαλοβδομάδα για μένα εξελίσσεται πιο κοντά στο “Survivor: Candle Edition” – να τρώω νύχια και να χαζεύω αποστολές στον υπολογιστή, σαν να βλέπω θρίλερ με το “θα φτάσει ή δεν θα φτάσει;”.

Γιατί ναι, κοιμόμουν τρεις ώρες τη μέρα για τρεις εβδομάδες και πάλι δεν προλάβαινα. Όλες οι λαμπάδες μου είναι ζωγραφισμένες στο χέρι, μία προς μία – δεν είναι τυπογραφείο εδώ, εργαστήρι αγάπης είναι. Θέλουν χρόνο, φροντίδα, και πακετάρισμα με το γνωστό… “προδέρμ”. Άσε που πρέπει να μοιάζουν πιο κομψές κι από πακέτο γκουρμέ μακαρόν.

Παρ’ όλα αυτά, όταν είδα τα βίντεό σας, τις φωτογραφίες, τα λόγια σας… τι να λέμε; Χαλάλι το ξενύχτι. Με αυτά τα ωράρια, μια χαρά θα μπορούσα να ήμουν και λουλουδού σε πίστα, αλλά εμένα η πίστα μου είναι γεμάτη κεριά και ακρυλικά. Όλο αυτό το διάστημα, ήπια ζουμιά αμφιβόλου ποιότητος, συστατικών και γεύσης, και μπήκα σε επίπεδο αϋπνίας που ούτε στη φοιτητική μου ζωή δεν έπιανα. Υπέρβαση λέμε. Για μένα και –κυρίως– για το συκώτι μου.

Αλλά φέτος το πάθημα θα γίνει μάθημα.
Όχι για μένα (εγώ μια χαρά το αντέχω το ξενύχτι – καλλιτέχνης είμαι), αλλά για εσάς που αγχωθήκατε με τις καθυστερήσεις. Δεν το θέλω αυτό – ούτε σαν σκέψη, ούτε σαν εμπειρία. Και δεν είναι καθόλου “customer experience” approved, που θα έλεγε και η business coach μου με αυστηρό βλέμμα.

Σας υπόσχομαι λοιπόν…
Του χρόνου, οι λαμπάδες θα είναι ετοιμοπαράδοτες! Ή τουλάχιστον πιο κοντά στο “ετοιμοπαράδοτες” από ποτέ. Είναι λίγο τζόκερ για μένα κάθε χρόνο να προβλέψω ποια σχέδια θα γίνουν ανάρπαστα (παιδιά, είστε απρόβλεπτοι, αλλά σας αγαπώ), αλλά θα το ρισκάρω. Θα μαντέψω, θα οργανωθώ, θα τρέξω για να παραλάβετε στην ώρα σας και να έχω και χρόνο για τις υπόλοιπες δημιουργίες που μου ζητάτε.

Να πούμε, όπως σας είχα υποσχεθεί, και τα αποτελέσματα των… φετινών λαμπαδοεκλογών! 🗳️
Ο μεγάλος νικητής φέτος ήταν η Κούνια, το νέο σχέδιο που είχα στο νου μου να φτιάξω σε 10 τεμάχια — έτσι, σεμνά και ταπεινά — και τελικά έφτασα να ξεπεράσω τις 35! Με πολύ μικρή διαφορά ακολούθησε το διαχρονικά αγαπημένο Κορίτσι με τα Μπαλόνια, που πέρσι είχε πάρει την πρωτιά και φέτος έδειξε πως δεν ξεχνιέται εύκολα. 🎈

Στην 3η θέση ανέβηκε η λατρεμένη Μαίρη Πόππινς, με την ομπρέλα της, τη φαντασία της και το γνωστό αεράκι της.
4η ήρθε η Κόκκινη Κλωστή, που πέρσι βρισκόταν στη 2η θέση — σταθερή αξία με παραμυθένια χάρη.
Και στην 5η θέση είχαμε… ισοπαλία! Το Υποβρύχιο και το Διάστημα, δύο outsiders που μπήκαν στο παιχνίδι και κατάφεραν να κλέψουν καρδιές — ο ένας βουτώντας, ο άλλος απογειώνοντας τη φαντασία! 🌊🚀

Ποιος να το έλεγε ότι θα ήμουν εγώ αυτή που θα κάνει στατιστικές αναλύσεις Πάσχα, αλλά να που ήρθε η ώρα! Και του χρόνου… με ακόμα πιο απρόβλεπτες ανατροπές!

Σας εύχομαι από καρδιάς Καλή Ανάσταση, καλή ξεκούραση και καλή… απόλαυση!
Σας ευχαριστώ όσο δεν πάει, γιατί στηρίζετε τη μικρή μου επιχείρηση σε όχι και τόσο εύκολες εποχές. Μου δίνετε την ευκαιρία να συνεχίζω να ζωγραφίζω, να δημιουργώ και να βάζω λίγο χρώμα στα Πάσχα σας – και στα χαμόγελα των μικρών σας.

Καλό Πάσχα και… ραντεβού του χρόνου με ακόμα πιο λαμπερές λαμπάδες,

Σοφία